Hier vind je in de vorm van korte artikelen al onze mooie herinneringen, onze tips en alles wat er op dit moment te koop is. Veel leesplezier!
Mail ons als je maandelijks onze nieuwsbrief wilt ontvangen.
Hier vind je in de vorm van korte artikelen al onze mooie herinneringen, onze tips en alles wat er op dit moment te koop is. Veel leesplezier!
Mail ons als je maandelijks onze nieuwsbrief wilt ontvangen.
Ons leven als ‘varkensboer’ begon in Duitsland. Daar woonde Liesbeth. En Liesbeth won de hoofdprijs van de loterij op de ponyclub, en dat was… een varken(tje). Wat niemand Liesbeth verteld had, was dat dat varkentje in verwachting was. En wat ze ook niet vertelden, was dat een biggenbeertje met drie maanden al vader kan worden. Je snapt het al: Liesbeth zat na een paar maanden met 13 varkens en moest ze snel kwijt.
Liesbeth had gelukkig een zus en die zus had een zoon en die zoon kwam bij ons op de boerderij. Zo werd geregeld dat wij 2 beertjes mochten ophalen in Duitsland, gewoon in de kofferbak van een gewone auto. Omdat de éne beer van het eerste nest kwam en de andere van de tweede ronde, noemden we ze Grote Beer en Kleine Beer, naar de sterrenbeelden. Ze hadden een fijn leven bij ons…




Eén van beiden werd ziek en overleed (ze waren inmiddels precies even groot geworden dus we weten niet welke het was) en de ander was eenzaam. Maar geen nood: de overbuurvrouw heeft een pensionstal en de paarden daar werden heel zenuwachtig van de minivarkens die zij had gekocht. Die mochten dus ook bij ons komen wonen. We hoopten dat dat voor Grote Beer gezellig zou zijn, maar helaas werkte dat niet en dus mocht Grote Beer in vrijheid leven en werden de kleinere varkentjes verbannen naar de varkenswei.


Na het overlijden van Grote Beer hebben Ham (hij) en Lappie (zij) met zijn tweetjes een fijn leventje gehad. Maar eind 2025 sloeg het noodlot toe en overleed Ham. Lappie was echt in de rouw. Antoinette heeft haar geprobeerd wat afleiding te geven en meegenomen naar de geitjes voor wat gezelschap. Dat was geen succes. Na een paar maanden ging het iets beter met Lappie, en om te zorgen dat ze niet gek zou worden van verveling lieten we haar zoveel mogelijk loslopen. Dat was geweldig: ze werd dikke vrienden met de paarden en ze liep echt over het hele erf, zelfs met haar korte pootjes tot achterin de grote wei.

In oktober 2026 hebben we voor Lappie een nieuw huisje gevonden, waar ze samen kan zijn met andere minivarkens. We hopen dat ze er heel gelukkig wordt.