Solacors eerste dag

Zondag 7 juni kwamen voorbijgangers ons vertellen dat er iets geboren was in de geitenwei. Debby had temidden van de hele kudde en een week of twee eerder dan verwacht haar veulentje op de wereld gezet.
Het was koud en druilerig en we waren bang dat het rillende, natte hoopje paard ziek zou worden, dus we waren druk met stro en windschermpjes en noem maar op, maar we hadden geen moeite hoeven doen: het veulen kwam in de benen en ging op zoek naar dat heerlijke plekje waar de warme melk helemaal gratis is… dat viel niet mee: mamma heeft zó veel lekkere plekjes om aan te likken en ze staat ook nog eens te draaien. Maar na een uurtje doorzetten hadden moeder en kind het in de gaten en kon er gedronken worden.

De kennismaking met de andere paarden was prachtig mooi om te zien: allemaal waren ze heel voorzichtig en om beurten kwamen ze ‘neuzen’ en ‘ieën’. Zelfs de paarden van Stal Vos aan de overkant hinnekten hun goedkeuring!

Natuurlijk moest het wonderkind een naam hebben, en wel een Spaanse naam, dat hoort voor falabella’s. Omdat het zondag was kozen we voor Sol, de zon. Maar dat is een veel te korte naam voor zo’n klein wondertje, dus maakten we er Solacor van: zon in het hart. En dat wensen we hem voor heel zijn leven toe.